Heimwee naar Freddy
foto irene

Heimwee naar Freddy

Irene Dijkstra Indonesie 10-6-2015

Moe en warm komen we binnen, waar zouden we terecht zijn gekomen? Via een moeilijke route, je moet er wat voor over hebben, met diverse vluchten en tot slot een veerboot zijn we er dan……op Pulau Weh. Het begint goed, we worden welkom geheten door Freddy, de eigenaar van Freddy’s met een heerlijk drankje met komkommer en allerlei kruiden erin. Verkwikkend! Eigenlijk heette de accommodatie Santai, maar Freddy is zo’n persoonlijkheid dat niemand het meer onder een andere naam kent dan “Freddy’s”. Toch is hij niet overheersend aanwezig; alleen maar plezierig. Hij komt uit Zuid-Afrika en is hier ooit blijven hangen. Ik zou het geloven als hij in een vorig leven chefkok is geweest, want wat kan die man lekker koken!

 

De kamer is even slikken, het is niet meer dan een hut. Er staat een bed en een open bamboe kast; de douche heeft alleen koud water. Maar mij hoor je niet klagen, want wat een lekker plekje is dit! En het balkon met uitzicht over zee en strand is helemaal geweldig. Direct voor de deur, als je een aantal trappetjes afgaat, ligt een heerlijk wit zandstrand. Nog niet aangeharkt voor de toeristen, want die zijn er nauwelijks, maar wel met lekkere stoelen. Een stukje voor de kust, in zee ligt een ponton, waarvandaan je kunt snorkelen of waar je kunt zonnen. Direct voor het guesthouse, is het al mooi om te snorkelen. Maar nog leuker is om door Freddy een snorkeltocht te laten regelen. Samen met een paar andere mensen ga je met een boot de zee op. Snorkelmateriaal is geregeld. Onderweg zagen we dolfijnen. En op de ene snorkelplek zie je kleine gekleurde visjes, terwijl je ergens anders roggen of zelfs zeeschildpadden ziet. Alsof je in een aquarium bent; en nog zo lekker rustig.

 

Wel op tijd terug zijn bij Freddy, voor het eten. Je kunt kiezen tussen a la carte of Freddy’s buffet. Voordat de gasten op het buffet aanvallen, worden nieuwe gasten welkom geheten, gasten die vertrekken worden bedankt, er wordt aan iedereen gevraagd of ze een leuke dag gehad hebben (Freddy weet precies wat iedereen gedaan heeft!) en er wordt uitgebreid over het eten en de ingrediënten verteld. Een Bintang of een wijntje kan erbij. Veel backpackers komen vanwege de gezellige, laidback sfeer hier. Maar ook als 60+-er, als gezin of als harde werkster zoals ik ;-), voel je je hier helemaal thuis.

 

Pulau Weh is vooral een eilandje om lekker te relaxen. Oké, duiken en snorkelen kan nog, maar verder is er weinig te doen. Ik zal het niet snel aanraden, maar een brommertje huren kan hier ook. Of doe zoals ik zelf, lekker veilig en huur een dagje een auto met chauffeur. Ik was verbaasd hoe groen het eiland is en hoe bergachtig. Met haarspeldbochten kronkelt de weg door de jungle. Regelmatig vraag ik de chauffeur om te stoppen omdat ik weer een foto van zo’n prachtig vergezicht wil nemen. Rustige vissersdorpjes liggen langs de weg. Een lunchstop bij het Iboih strand waar meer toeristen komen is gezellig. En dan Sabang. Nooit geweten dat de Nederlanders tijdens de koloniale tijd ook op Pulau Weh zaten. Maar er blijken nog aardig wat koloniale huizen over te zijn. De lommerrijke lanen zijn er nog. Maar het is niet zo druk, zoals in grote delen van Indonesië. Als Freddy me omhelst als ik weg ga, voel ik weemoedig. Hier had ik langer willen blijven en hier wil ik zeker nog eens terugkomen!

 

Irene Dijkstra, Van Verre

 

Bekijk het hotel: Pulau Weh, Freddy's

 

 
Om deze website optimaal te laten functioneren gebruiken wij cookies. Voor meer informatie zie ons cookiebeleid.