Na de poortboog van Tanah Toraja rijdt u via het marktdorpje Mebali een majestueus landschap binnen van omhoogschietende ruige, grijze, granieten gesteenten met blauwe bergen in de verte. Deze vormen een scherp contrast met het levendige groen van de vruchtbare, door regen gevoede terrassen en het roestige rood van de tropische laterietgrond. Dit is het mooiste en wonderlijkste deel van dit eiland en misschien wel van heel Indonesië: Tanah Toraja!

 

Er zijn meerdere redenen om Torajaland te bezoeken. Het natuurschoon is adembenemend mooi. Daarnaast hebben de Toraja's een geheel eigen cultuur, die zich uit in voorouderverering, een wonderlijke dodencultuur en de zo typische, vaak fraaie beschilderde, woningen met de hoge daken (als een omgekeerd zadel).

 

 

De traditionele zadeldak-tongkonan ogen indrukwekkend met de enorme daken, die aan voor- en achterkant ver omhoog steken. Van binnen zijn ze klein en donker. Om die reden worden tegenwoordig tussenvormen gebouwd: de benedenverdieping vierkant van opzet, in Buginese stijl, de bovenverdieping in echte tongkonan-stijl, gedecoreerd met traditioneel houtsnijwerk. Er zijn overigens nog vele originele tongkonanhuizen. Deze zijn versierd met vele symbolen, zoals buffelhoorns, die getuigen van de vele offers bij dodenceremonies. De Toraja zijn ware meesters in het decoreren van hun woningen, deze hebben alle een betekenis.

 

En dan de begrafenisriten: als u geluk heeft kunt u daar getuige van zijn. Vraagt u bij het hotel of er in het gebied een begrafenis is. Het ritueel is bijzonder belangrijk. Als iemand gestorven is, wordt hij of zij gebalsemd en blijft net zo lang boven aarde (in huis) tot men geld genoeg heeft gespaard en de familieleden van vaak andere eilanden de kans heeft gegeven om te komen. Dat kan soms wel een paar jaar duren. Het doel van de begrafenis is om de ziel veilig over te brengen naar de volgende wereld. Het ritueel kan zeer eenvoudig zijn, maar ook uitgroeien tot een spectaculair schouwspel, afhankelijk van de middelen van de familie. De rituelen gaan bij de groots opgezette ceremoniën vaak gepaard met het slachten van honderden varkens en buffels; de gasten worden ondergebracht in speciaal gebouwde, tijdelijke onderkomens van bamboe. U bent als buitenstaander altijd welkom!

 

 

De doden worden uiteindelijk hoog in de rotsen bijgezet, tau tau houden de wacht. Tau tau zijn houten poppen, die het evenbeeld vormen van de doden, dus dezelfde grootte en aangekleed. Het is zo wonderlijk om de dodenpoppen in de steile rotswanden over de weelderige landschappen te zien staren.

 

Enkele van de vele interessante te bezoeken plaatsen gedurende uw verblijf: De rotsgraven van Lemo, één van de indrukwekkenste rotsgraflocaties van de streek: tientallen beelden op 'balkons' kijken plechtig uit over het dal. Vervolgens naar Kete Kesu, één van de oudste traditionele dorpen van het gebied, idyllisch gelegen in een zee van rijstvelden. Het dorp heeft vier goed onderhouden tonkonan en een lange reeks rijstschuren. Palatokke (of Mengke'pe) is interessant, maar wordt niet vaak bezocht. Naast het magnifieke natuurschoon is in Palatokke ook een imposante rots met hangende en stenen graven te vinden.

 

 

Naar Sanggala, met een paleis van bamboe en enkele graven. Bij Suaya kunt u op drie galerijen meer dan veertig poppen zien. Marante staat bekend om zijn hangende graven. Ten oosten van Rantepao, de belangrijkste plaats van het gebied, ligt Nanggala, een traditioneel Torajadorp. Hier staat een kolossale rij van veertien rijstschuren met interessant houtsnijwerk. Ook ziet u hier de zgn. babybomen (met overleden baby's).